શિક્ષિત સત્સંગી અને કર્મ અશિક્ષત

 

શિક્ષિત સત્સંગી અને કર્મ અશિક્ષત

સત્સંગ અને શિક્ષણ – ફક્ત સમજવા કે જીવવા?
આજના સમયમાં માણસ શિક્ષિત બનવા માટે પ્રયત્નશીલ છે. ડિગ્રી મેળવવા, ગ્રંથો વાંચવા અને સત્સંગમાં ભાગ લેવા વાળા અનેક લોકો જોવા મળે છે. પણ સાચું પ્રશ્ન એ છે કે શું એ જ્ઞાન માત્ર સાંભળવા પૂરતું છે કે તેને જીવનમાં અમલમાં મુકવા માટે?

શિક્ષિત સત્સંગી – જ્ઞાન છે, પણ શું કર્મ છે?

• અનેક લોકો ભગવાનના ભક્ત છે, શાસ્ત્રોનું વાંચન કરે છે, અને સત્સંગમાં જાય છે.
• તેમના મોઢે ધર્મ અને સદાચારની વાતો હોય છે, પરંતુ શું તે જ્ઞાન તેમના વર્તનમાં દેખાય છે?
• કોઈ માણસ સત્સંગમાં જાય, પણ રોજિંદા જીવનમાં અનૈતિકતા, ક્રોધ, ડાહ્યોપણા અને લોભમાં ઝૂંપતો હોય, તો તેનું સત્સંગ કેટલું કામનું?
• સત્સંગનો સારો અર્થ એ છે કે જ્યાં જ્ઞાન અને કર્મ બંને એકસાથે હોય, નહીં કે ફક્ત મોઢે વાતો અને જીવનમાં તેની અસરો ન દેખાય.

કર્મ અશિક્ષત – જે શિક્ષણ વગર પણ ઉચ્ચ છે

• એક ખેડૂત, મજૂર, અથવા એક નાનકડી હોટલ ચલાવતો માણસ ભલે બહુ મોટો પંડિત ન હોય, પણ જો તે ઈમાનદારીથી મહેનત કરે, સત્યવાદી હોય, અને બીજાના ભલાઈ માટે જીવન જીવતો હોય, તો તે ખરેખર શિક્ષિત છે.
• સમાજમાં ઘણા એવા લોકો જોવા મળે છે જે ભલે કોઈ શાસ્ત્ર ન જાણતા હોય, પણ તેમની સરળતા અને સચ્ચાઈ જ તેમનું સાચું શિક્ષણ છે.
• જો કોઈ શિક્ષણ વગર પણ પોતાના કર્મથી ઉત્તમ માનવ બની શકે, તો તેને કોઈ પદવીની જરૂર નથી.

શિક્ષણ અને કર્મ – બેનું સમતોલન જ જીવન છે

• કાગળ પરનું શિક્ષણ અને જીવનના આચરણમાં રહેલું શિક્ષણ, એ બંનેમાં મોટો તફાવત છે.
• આપણે શિક્ષણ લીધું હોય તો તે માત્ર ઓળખ મેળવવા કે આર્થિક સફળતા માટે નહીં, પણ સારા માનવ બનવા માટે હોવું જોઈએ.
• માણસના સાચા શિક્ષણનું મૂલ્ય એના વર્તન અને નૈતિકતા પરથી નક્કી થાય છે, નહીં કે એના શિક્ષણના પ્રમાણપત્રો પરથી.

ઉપસંહાર:

એક સાચો શિક્ષિત તે નથી જે ભણેલો છે, પણ જે ભણેલું જીવનમાં ઉતારે છે.
અને એક સાચો સત્સંગી તે નથી જે સત્સંગમાં જાય, પણ જે સત્સંગના સિદ્ધાંતોને જીવવા માટે પ્રયત્નશીલ રહે.

જાણવું સરળ છે, જીવવું મુશ્કેલ છે – શિક્ષિત સત્સંગી બનવા કરતાં કર્મથી શિક્ષિત બનવું વધુ મહત્વનું છે!